เขียนนี้ไว้บันทึกถึงพวกเจ้า ในอนาคตต่อไปข้างหน้าจะเป็นยังไงยังไม่รู้เลย จากวันนั้นถึงวันนี้เข้าไปเดือนที่4แล้วสิ(เขียน ณ วันที่ 8 พฤษภาคม 2545)

เดินเรื่อย………มา ผ่านตรงที่เขาขายกระต่าย,หนู,นก ดูผ่านๆตา ไม่ได้คิดอะไร แต่……….สายตาก็ไปสะดุดอยู่ที่ดวงตากลมโตแป๋วแหว๋วคู่นึงซึ่งนอนหมอบนิ่งอยู่ในกรง เอ………ตัวอะไรหว่า ตาหวานจัง แนะดูสิ จ้องเราตาแป๋วด้วย อดสาวท้าวก้าวเข้าไปดูใกล้ๆไม่ได้ คนขายก็ปราดเข้ามาบรรยายสรรพคุณฉอดๆๆๆ เลยได้รู้ว่า อ้อ…….เจ้าตัวนี้เขาเรียกว่า หนูแกสบี้ คนขายเห็นท่าทางเราสนใจ เลยเอาออกมาให้อุ้ม แน่ะ…….นิ่งดีเสียด้วยสิ เงยหน้าจ้องเราเป๋งเลย

"เท่าไรคะ เสียงเราถามคนขาย"
" พัน….(จำไม่ได้แล้วกว่าตัวหลังเท่าไร)ค่ะ" อืม…..นึกในใจ ราคาพอๆกับหมาหรือแมวเลยนะแกเนี่ย
" ตัวผู้หรือตัวเมียคะ" เสียงเราถามต่อ
" อ๋อ…….(อุ้มเอาไปดู) ตัวนี้ตัวผู้ค่ะ "
" อ้าว…….. (ร้องอุทาน) อืม……….เสียดายจังค่ะ น่าจะเป็นตัวเมีย"
" ชอบตัวเมียหรือคะ(เสียงคนขายถามต่อ)" แล้วก็กระวีกระวาด ไปเปิดกรงแล้วกรงเล่า เอาตัวเมียมาให้เราเลือก

แต่แปลกแฮะ ตัวเมียกี่ตัวกี่ตัวที่ลองอุ้มขึ้นมาดิ้นพราดๆ ไม่ยอมอยู่กับเรา ในขณะที่เจ้าตัวน้อยตัวแรกนี่ ยังคงเกาะขอบรั้วมองเราตาแป๋วเหมือนเดิม

หลังจากนั้นขบวนการซื้อขายก็เกิดขึ้นอย่างโกลาหลย่อยๆ เพราะไม่มีอะไรสักอย่าง ตั้งแต่กรงถ้วยอาหาร,กระบอกน้ำ จิปาถะ แล้วก็ได้หอบของพะรุงพะรัง รวมทั้งเจ้าตัวน้อยกลับบ้าน เอ ตั้งชื่อว่าอะไรดีหล่ะ สีมันออกเหลืองอ่อนๆๆ ตัวก็กลมๆ ชื่อ "ขนุน" แล้วกัน

อยู่มาได้สองวัน ขนุนร้องมากอย่างผิดปกติ คืนที่สองร้องทุกๆสิบนาที โดยเฉพาะตอนฉีหรืออึ จะยึดตัวแล้วทำตัวสั่นๆรวมทั้งร้อง เอ……….เป็นอะไรลูก เราเริ่มกังวล ไม่รู้อะไรสักอย่าง จะพาไปหาหมอก็ดึกแล้ว ไม่รู้จะพาไปที่ใหนด้วย อดทนหน่อยนะลูก เช้าจะพาไปหาหมอ
พอรุ่งเช้าก็หอบเจ้าขนุนเผ่นแนบไปที่ร้าน จุดประสงค์คือต้องการไปถามว่าจะพาเขาไปหาหมอได้ที่ใหน ไปถึงร้านยังไม่เปิด(พึ่งเก้าโมงกว่า) ใจร้อนเป็นไฟ ขนุนก็ร้องอยู่นั่นแหละ สงสารเขาจับใจ เหลือบตามองดู เห็นรอยแดงๆตรงผ้าขนหนูสีขาวที่รองตัวเขาอยู่ ตายแล้วทำใมแดงอย่างนี้ ยังกะเป็นเมนส์เลย แต่แกเป็นตัวผู้นี่นา จะเป็นเมนส์ได้ยังไง ขนุนแกฉี่เป็นเลือดหรือนี่!!!
อุ้มเขาเดินกลับไปกลับมาเหมือนหนูติดจั่นอยู่หน้าร้านบุญถวิลฟาร์มนั่นแหละ สักพักมีลูกจ้างคนนึงมาเริ่มเปิดร้าน(แต่เจ้าของยังไม่มา) เรารีบปราดไปขอความช่วยเหลือทันที เด็กนั่นก็ไม่รู้เรื่องอะไร บอกแต่ว่าเจ๊(หมายถึงเจ้าของร้าน)จะมาประมาณ11โมง
11โมง!!! เสียงเราอุทาน ไม่ไหวหล่ะน้อง อาการเขาไม่ดีเลย พี่แค่ต้องการรู้ว่าจะพาไปหาหมอได้ที่ใหนเท่านั้น พี่ขอเบอร์ที่จะโทรหาเจ๊แล้วกัน เขาก็ให้มา รีบหมุนโทรศัพท์ไป คุณจิ๋ม(ถ้าจำชื่อไม่ผิด)แกบอกว่าเดี๋ยวให้เอายาในร้านนั่นหยอดให้เขากิน อย่าพึ่งพาไปหาหมอ หมอไม่มีความเชี่ยวชาญเท่าเรา ถ้ามีอะไรเรารับผิดชอบให้คุณเอง แล้วขอสายลูกจ้างเขา เขาคุยกันอยู่สักพัก เด็กนั่นก็หยิบยามาให้ เป็นยาแก้ท้องเสีย แต่……เขาไม่ได้ท้องเสียนี่นา เขาฉี่เป็นเลือดต่างหาก(นึกในใจ แต่ตอนนั้นไม่มีทางเลือกแล้ว เอาไงก็เอากันวะ)
สักพักเจ้าของร้านก็มา เขาบอกว่าหนูเครียดและกินน้ำน้อย ให้จับกรอกน้ำด้วยหลอดฉีดยาขนาดเล็กด้วย อืม……แต่ได้ผลแฮะ เจ้าขนุนหยุดร้อง
พากลับมาห้อง แทบจะนอนกกเลย ทั้งห่วงทั้งสงสารมาก เอ………เขาเครียดเพราะอะไร หรือเป็นเพราะตอนกลางวันไม่มีใครอยุ่ เพราะเราก็ไปทำงาน ต้องทิ้งเขาไว้ตัวเดียวในห้อง อืม……ต้องหาเพื่อนให้

วันรุ่งขึ้นกลับไปใหม่ บอกเอาตัวเมียตัวนึง ตัวใหนก็ได้(ไม่ล่งไม่เลือกมันแล้ว ใครก็ได้ เอาไปเป็นเพื่อนเจ้าขนุนที) ก็เลยได้ "สาม"สี มา สามสี ก็สมชื่อนั่นแหละ คือมีขนสามสี ขาว,แดง(น้ำตาลแดง)และดำ พอมาถึงขนุนตื่นเต้นมาก เข้าไปดมๆใหญ่ จากนั้นขบวนการเริ่มซนก็เริ่มขึ้น เขาเริ่มพากันสำรวจห้อง ซอกเล็กซอกน้อยมุดหมด หลายๆครั้งที่มุดเข้าไปได้ แต่ออกไม่ได้ โดยเฉพาะหลังทีวีกับตู้เย็น เดือดร้อนข้าพเจ้าสิ ต้องไปงัดออกมา แต่ก็สบายใจที่ดูเขามีความสุขกันดี อยู่ต่อมาได้เดือนนึง ขนุนเริ่มเกเร หงุดหงิดใส่เอากับสามสี หลายๆครั้งที่เห็นว่าขนุนงัดสามสีซะกลิ้งหลุนๆเลย ไม่รู้จะทำยังไงกับมัน เข้าไปตั้งกระทู้ถามในเควีเวปบอร์ด มีคนแนะนำให้ซื้อกรงอย่างมีที่กั้นตรงกลางมาใช้ ก็เลยไปจตุจักร จากความที่จะไปหากรงมาใช้ เลยไปได้สาวน้อยตัวใหม่มา ตั้งชื่อว่า "มะลิ" มะลิเป็นหนูสีขาวปลอดทั้งตัว ตาสีชมพู ตัวนี้ได้มาจากร้านแกสบี้เวิลด์ เขามีใบรับประกันให้ มะลิคงเป็นตัวเมียตัวแรกมั้งที่ยอมให้เราอุ้มโดยไม่ดิ้น

ในขณะที่สามสีเองเลี้ยงมาเป็นเดือนแล้ว ก็ยังไม่ค่อยจะยอมให้อุ้ม พอเอามะลิมา ทีนี้ก็เกิดการแบ่งพรรคแบ่งพวกกันขึ้น ขนุนแรกๆก็จะมาเกเรกับมะลิเช่นกัน แต่55555555 มะลิมันสู้คนว่ะ งัดเจ้าขนุนกลับไปซะกลิ้งหลุนๆเหมือนกัน หลายๆทีเข้า เจ้าตัวแสบขนุนเลยชักแหยงๆ มะลิกับสามสีเข้ากันได้ดี พากันนอนใต้บ้านไม้หลังเล็กที่เราซื้อมาไว้ให้ ขณะที่เจ้าขนุนถูกปฏิวัติต้องระเห็ดออกมานอนนอกบ้าน (อดสมน้ำหน้ากึ่งสงสารไม่ได้ )ขนุนหงอยลง ในขณะที่มะลิกับสามสีเขาเข้ากันได้น่ารักมาก นอนก็เอาหัวพิงกันเอ สงสัยต้องหาอีกตัวมาให้ครบคู่แล้วมั้ง จึงเป็นที่มาของ "เฉาก๊วย"

เฉาก๊วย เป็นหนูตัวผู้สีดำ แต่หน้าคาดแด่นขาว(เหมือนสกั้ง) ได้มาจากร้านเควี่ฟาร์ม(คนละร้านกับมะลิ) มาวันแรกก็เริ่มโกลาหล เพราะเจ้าขนุนไล่กัด(อะไรวะ หาเพื่อนมาให้ ยังรังแกเขาอีก) เลยต้องจับแยก ให้ขนุนอยู่กับสามสี มะลิอยู่กับเฉาก๊วย แต่หนอยแหน่ะ เจ้าเฉาก๊วยหันมาไล่มะลิเองเสียนี่

เลยต้องเอาใหม่ เอาตัวผู้ไว้กรงนึงแต่ใส่ที่กั้นตรงกลาง แล้วตัวเมียไว้อีกกรงโดยไม่ต้องใส่ที่กั้น เพราะตัวเมียเขาอยู่ด้วยกันได้ ที่พึ่งสำหรับปัญหานี้ ก็หนีไม่พ้นเควี่เวปบอร์ดอีกตามเคย เข้าไปตั้งคำถาม ก็มีหลายๆคนช่วยกันแนะนำ ก็เอามาทำตาม ผ่านไปได้1อาทิตย์ ลองปล่อยออกมาเจอกัน เออดีขึ้นแฮะ คราวนี้เจ้าขนุนไม่ไล่กัดแล้ว เฮ้อออออออออออออ ค่อยยังชั่ว แต่ ขบวนการโกลาหลยังไม่หมดเท่านั้น เพราะคราวนี้เจ้าขนุน ตั้งตัวเป็นขาโจ๋ประจำบ้าน ถ้าปล่อยออกจากรงเมื่อไร จะนำน้องๆซนทันที ไม่ว่ามุดซอก หรือเข้าไปละเลงชั้นวางหนังสือ รวมทั้งจัดการกับต้นไม้ที่วางอยู่ชั้นล่าง,ตะกุยดินในกระถางต้นไม้เล่น โอย .ปวดหัว พอตวาดเข้าให้ "ใอ้หนุน นำน้องซนอีกแล้วนะ" ก็พากันวิ่งจู๊ดเข้ากรง นอกหันก้นให้อีกต่างหาก(งอน) ดูมันนะ ..ดูมัน

เวลาอาบน้ำแปรงขนก็เช่นกัน คนอื่นเขาออกจะเรียบร้อยน่ารัก แต่เจ้าขาโจ๋นี่ชอบหันมางับหวีประจำ
หนุนนนนนนนนน ปล่อยหวีลูก(ไม่ยอมปล่อย) ดึงเบาๆไม่กล้าดึงแรงมากกลัวฟันหัก
หนุนนนนนนนนน ไม่เอาลูกปล่อยหวี(ก็ยังไม่ยอมปล่อย) เริ่มดึงแรงขึ้น
หนุนนนนนนนนนน ปล่อยลูก…..ปล่อยหวี(ไม่ปล่อยซะอย่างใครจะทำใม)ดึงและกระตุกหน่อยๆ
ไอ้หนุนนนนนนนนน(เสียงเขียว) จะปล่อยหรือไม่ปล่อยหาาาาาาาาาาาาาา(พร้อมทั้งบีบตรงกระพุ้งแก้ม)
ปล่อยหลุดผลั๊วะ พร้อมทั้งสะบัดตัวกลับหลังหันให้(งอนอีกเหมือนเดิม)
โอ๋ๆๆๆ แม่ขอโทษน๊า(อุ้มขึ้นมาแนบอก) หนุนคนดี๊ๆๆๆๆๆ คนดีลูก
เชอะ(ถ้ามันร้องได้ คงร้องแบบนี้) พร้อมทั้งสะบัดหน้าฟุดฟิต
หันกลับมาแปรงต่อ แต่55555555ทีนี้รู้ทัน พอเอ็งจะหันมางับ ข้าก็ชักหวีหลบ(ไม่ได้กินตูร๊อกงานนี้)

มีความสุขกับพวกเจ้า ถึงแม้จะเหนื่อยบ้าง ทะเลาะกันบ้าง ยิ่งวันเสาร์ซึ่งเป็นวันอาบน้ำประจำสัปดาห์แล้ว กว่าจะเสร็จ ตัวแม่เองแทบสลบ เวลาป้อนข้าว(หญ้า,ผัก,ผลไม้) จะนั่งขัดตะหมาด ลูกๆทุกตัวก็จะมารุมล้อมกินกัน แต่เจ้าตัวแสบขนุนก็ยังไม่วายหันไปแทะหัวแม่โป้งเท้าแม่ประจำ(มันอร่อยนักรึไงวะ) มะลินี่จะใจกล้ากว่าเพื่อน จะปีนขึ้นมาบนตักเลย ในขณะที่สามสีจะเป็นตัวที่ค่อยข้างขี้อายและตื่น จะเข้ามาทีหลังและอยู่ห่างๆ รักทุกตัวไม่ว่าตัวใหนจะเป็นยังไง

รักและเป็นคู่ฟัดกับเจ้าขนุน เพราะเป็นตัวแรกและแสบกว่าเพื่อน
รักหลงใหลมะลิ สาวน้อยหน้าหวาน ขนสวยสะอาดราวกับเจ้าหญิง
รักสงสารสามสีเพราะเป็นตัวที่อ่อนแอกว่าเพื่อน มักจะโดนเพื่อนๆรังแกอยู่เสมอ แต่ไม่เคยตอบโต้ใคร

รักเอ็นดูความเจ้าเล่ห์ของเฉาก๊วย เจ้านี่พยามวัดรอยเท้าเจ้าขนุนอยู่เหมือนกัน รู้ว่าตัวเองยังเล็กกว่าเขามาก สู้ตรงๆไม่ได้ แต่บางทีก็ได้เห็นการแก้แค้นเล็กๆจากเฉาก๊วยเช่นกัน เช่นเวลาขนุนกำลังยกขาขึ้นเกายิ๊กๆๆๆ เฉาก๊วยก็จะวิ่งชนตูม เข้าให้อย่างแรง ผลคือนายขนุนหงายเก๋งไปเลย(ลุกขึ้นอย่างทำหน้างงๆๆว่าอะไรวิ่งชนตูหว่า) เฉาก๊วยพอทำเขาได้ ก็กระโดดดึ๋งๆๆๆไปอีกมุมนึงด้วยความดีใจ บางทีเจ้าขนุนกำลังเผลอๆอยู่บนบ้าน เฉาก๊วยก็วิ่งพรวดดันขนุนตกบ้าน แล้วก็เหมือนเดิม คือโดดดึ๋งๆๆหนี(มันโดดยังกะเลียงผาเลย) แต่ตอนหลังนี่ขนุนชักรู้ตัวแล้ว(มุขเดิมใช้ไม่ได้แล้ว) พอขนุนยกขาจะเกา เฉาก๊วยวิ่งปร๊าดเข้ามา เจ้าขนุนหยุดเกา หันไปแง่บเข้าให้ เฉาก๊วยเบรคเอี๊ยดดดดดดดดดลื่นลมไปเองเลย

นั่งดูพวกเขาแล้วหลายๆครั้งที่หัวเราะออกมาดังๆ ต่อไปข้างหน้าจะเป็นยังไง ยังไม่รู้

...... รู้แต่ว่าวันนี้และตลอดไปแม่รักพวกเจ้า .........